MERDİVEN ALTI TERAPİ (KİTAP YORUMU)

 Sevgili Okurlar,

Kitabı okurken her bölümde farklı hislere kapıldım. Kimi zaman içlendim, kimi zaman gururlandım. Bazı satırlarda "bu kadarı da olmaz" dedim, bazılarında "bu bana bir yerden tanıdık geliyor" diye düşündüm. Ama en çokta gülerken ağladım. 

Evet, küçük bir kız çocuğu büyüyor.. Deniz anlatıyor ve bize şunu söylüyor: Bir kız çocuğu büyürken sadece yaş almaz. Sessizlikleri, korkuları, direnişleri de yanında taşır. Küçük elleriyle hayata tutunmaya çalışırken, bazen bir babanın eksikliğinde, bazen bir annenin suskunluğunda, bazen de dünyanın hoyratlığında kendini büyütmek zorunda kalır. Zamanla anlar ki kadın olmak, sadece büyümek değildir. Eksik parçalarını tamamlamak, kaybettiklerinin yerine kendini koymak, hiç sahip olmadıklarını yaratmaktır. Ve belki de en çok, kendi hikayesini anlatırken bir başkasının hikayesinde bir cümle olmaktır.

Peki, siz bir kitapta kendinizi bulduğunuz bir cümleyle karşılaştınız mı?